ဘုရားသခင်၏ စပါးစေ့

အယ်လန်ဂါဒီနာ (Allen Gardiner ) ၁၇၉၄ - ၁၈၅၁ “အဖေရေ၊ မာလိန်မှုးကကျွန်တော့်ကိုခေါ်မယ်လို့ကတိပေးတယ်။ ကျွန်တော်တို့နောက်အပတ် ခရီးထွက်ကြမယ်”  ဟုလူ...


အယ်လန်ဂါဒီနာ (Allen Gardiner ) ၁၇၉၄ - ၁၈၅၁
“အဖေရေ၊ မာလိန်မှုးကကျွန်တော့်ကိုခေါ်မယ်လို့ကတိပေးတယ်။ ကျွန်တော်တို့နောက်အပတ် ခရီးထွက်ကြမယ်”  ဟုလူငယ်လေးကအော်၍ပြောလိုက်သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူကသူ၏ဦၤးခေါင်း ကိုခါရမ်းလျက်“ပင်လယ်ထဲသွားဖို့သိပ် ငယ်သေးတယ်၊ အယ်လန်နှစ်အနည်း ငယ်စောင့် လိုက်ပါဦး”ဟုပြောလိုက်၏။
          မိခင်ဖြစ်သူက သအိပ်ခန်းသို့မကြာခဏဝင်ရောက်လာ တိုင်းပျော့ပြောင်းနူးညံ့သော အိပ်ယာပေါ်၌အိပ် နေရမည့်အစားမာကျောသောကြမ်းပြင်ပေါ်၌သာသူအိပ်နေသည်ကိုတွေ့မြင် ၇ပေလိမ့်မည်။ သူ့အားမေးလျှင် ကျွန်တော်တစ်နေ့သဘောၤမာလိန်မှုးဖြစ် လာပြီးနယ်မြေဒေသ အသစ်တွေကိုစူးစမ်းရှာဖွေမှာဖြစ်လို့အခုကတည်း ကအခက်အခဲများနှင့်ကျင့်သား ရအောင် လုပ်ထားရမယ်လေ”ဟုပြန်ပြောတတ်၏။
ဤသို့ဖြင့်အယ်လင်ဂါဒီနာသည်ငယ်စဉ်သဘောၤသားနှင့်စွန့်စားရှာဖွေသူတစ်ဦးဖြစ်ရန်စိတ်ကူးဆန္ဒရှိခဲ့၏
ငယ်စဉ်ဘဝ
          အယ်လင်ဂါဒီနာအား(၁၇၉၄)ခုနှစ်၌အဂ်လန်ပြည်တွင်ဖွားမြင်ခဲ့၏။ သူသည်ငယ်စဉ် ဘသကပင်စွန့်စား ခန်းများကိုနှစ်သက်ကြောင်းဖော်ပြခဲ့၏။ အာဖရိကတိုက်ရှိစွန့် စားခန်းများ စာအုပ်(မင်ဂိုပတ်(ခိ)၏ခရီးစဉ်များ)ကို ဖတ်ပြီးအာဖရိကစကား လုံးဝေါ့ဟာရများ ကိုရေးမှတ်ခဲ့၏။ သူ့ရည်မှန်းချက်မှာကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးသို့ခရီးလှည့်လည် ရန်ဖြစ်၏။ သူသည်မြင်းစီးနှင့်ရေကူး ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်၏။
ရေတပ်၌
ရေကြောင်းသိပ္ပံကျောင်းတက်ရောက်ခဲ့ပြီးအသက်(၁၆)နှစ်ဂါဒီနာဘွဲ့ရရှိခဲ့၏။ရေတပ်မတော်သို့ချက်ခြင်း ဝင် ရောက်ခဲ့၏။ (၄)နှစ်ကြာသောတပ်ကြပ်ကြီးဖြစ်လာပြီးနောင်တွင်သဘောၤတစ်စင်းလုံးကိုတာဝန်ယူရသော မာလိန်မှုးဖြစ်လာ၏။ ဤအချိန်တွင်အယ်လန်သည် နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် အညီသွန်သင်သော မိခင်၏စကားများ ကိုစဉ်းစားတွေးတောခဲ့၏။ တစ်နေ့တွင်သူ့ဖခင်ရေးသည့်မိခင်၏ အတ္ထုပတ္တိ ကိုဖတ်နေစဉ်မိခင်ကိုးကွယ်သော ဘုရားသခင်အကြောင်းသိချင်စိတ်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့၏။ ကျမ်းစာအုပ်တစ်အုပ်ဝယ်ယူလေ့လာပြီးမကြာခင်မှာပင်ဤရေ တပ်အရာရှိငယ်လေးသည် ခရစ်တော်ကိုသူ၏ကယ်တင်ရှင်အဖြစ်ယုံကြည်လက်ခံခဲ့၏။
          သူသည်ရေတပ်တာဝန်ဝတ္တရားများထမ်းဆောင်ရင်းကမ္ဘာတဝှမ်းလုံးရှိဆိပ်ကမ်းအမျိုးမျိုး သို့ရောက်ခဲ့၏။ သူအားလပ်တိုင်းထိုအရပ်ဒေသရှိတိုင်းရင်းသားတို့ ၏ဓလေ့ထုံးစံများ ကိုစိတ်ဝင်စားစွာ လှည့်လည်ကြည့်ရှုခဲ့၏။ တစ်ချိန်၌တဟီဟီအမည်ရှိသောပစိဖိတ်ကျွန်းတကျွန်းပေဓသို့ရောက်ခဲ့၏။ ကမ်းခြေသို့ရောက်သောအခါလွင်တီးခေါင်ဖြစ်နေကြောင်းတွေ့ရ၏။ နေရာတိုင်း၌အလွန်တိတ်ဆိတ်ငြိမ် သက်နေ၏။ ရွာထဲသို့သွားသောအခါ တိုင်းရင်းသားတစ်ဦးက ခရစ်ယာန်သမ္မာတရားများကို လူငယ်တစ်စုအားသင်ကြားနေသည်ကိုသူတွေ့ခဲ့၏။ ထိုနေ့သည်တနင်္ဂနွေနေ့ဖြစ်ပြီး ထိုသူများမှာ ခရစ်ယာန်များဖြစ်ကြောင်းသိရ၏။ ထူးခြားမှုမှာအခြားရွာများနှင့်မ တူပဲ၊ သူ့အတွက်နှစ်သက်မြတ်နိုး စရာဖြစ်စေခဲ့၏။ ဤသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာသာသနာပြုများ၏ကိုယ်ကျိုးစွန့်အမှုတော် ဆောင်ရွက်မှုများကြောင့်ဖြစ်ကြောင်းသူသိခဲ့၏။ ဤပြောင်းလဲမှုမျိုးအခြားအရပ်ဒေသများ၌လည်းဖြစ်ပျက်နိုင်မ လား၊ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ သို့ရာတွင်မသည် သူကသူတို့အားသခင်ယေရှူခရစ်တော်အကြောင်းပြောပြမလဲ။
          တောာင်အမေရိကတိုက်သို့သွားရာခရီးစဉ်အတွင်းတောင်ပိုင်းရှိပိုင်းရှိကျွန်းအချို့ကိုဂါဒီနာ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့၏။ ပါတာဂိုးနီးယား(အာဂျင်တီးနားတောင်ပိုင်း) သို့လည်းသူသွားရောက် လည်ပတ်ခဲ့၏။ ဤအရပ်ဒေ သများ၌ဘာသာတရားမရှိသည့်သာမန်မဟုတ်သော လူမျိုးစု များကိုလည်းသူတွေ့ခဲ့ရ၏။ ထိုသူတို့သည်အလွန် ရှေးကျပြီးယဉ်ကျေးမှုမတိုးတက်မဖွဲ့ဖြိုးသေးသော အရပ်သားများဖြစ်ကြ၏။ ဤအတွေ့အကြုံများကအယ်လင်ဂါ အားဘုရင့်ရေတပ်မတော်မှထွက်ကာ သာသနာပြုဆရာတစ်ဦးဖြစ်စေရန်လွှမ်းမိုးခဲ့တော့၏။
တောင်အာဖရိကတိုက်၌
          ဘုရားသခင်ကဂါဒီနာအားတောင်အာဖရိကတိုက်သို့သွားရန်လမ်းပြပဲ့ပြင်တော်မူခဲ့၏။ ထိုအချိန်ကထိုအ ရပ်ရှိတိုင်းရင်းသားများထံသို့မည်သူမျှဧဝံဂေလိတရား ယူဆောင်သွားခြင်း မရှိသေးချေ။အာဖရိကတိုက်တောနက် ကြီးအတွင်းပိုင်း၌ဇူးလူးများ(လူသားစားလူရိုင်းများ)နေ ထိုင်ကြောင်းဂါဒီနာသိခဲ့ပြီးနောက်ထိုလူတို့အားယေရှူဘုရားအကြောင်းပြောပြရန်မြင်းစီးလျက် ခရီထွက်ခွာခဲ့၏။ အန္တရာယ်များသောခရီးစဉ်ဖြစ်၏။ အလွန်ထူထပ်သော တောအုပ်ကြီးနှင့်  ရွံ့နွံပေါများသော အရပ်များကိုဖြတ်သန်းရမည်၊တစ်ခါတစ်ရံရေစီးသန်သော၊ရေလျှံသောမြစ်များ ကိုဖြတ်ကူးဖို့ရှိ၏။ တစ်ကြိမ်တွင်မြစ်ကမ်းပါး၌အင်္ကျီများစိုရွဲှပြီးဗိုက်ဆာဆာနှင့်လဲလျောင်းနေစဉ် အလွန်ကြီးမား သောရေမြင်းကြီးတစ်ကောင်၏အသံကြောင့်လန့်နိုးသွား၏။ ဇူးလူးများ၏ဘုရင်သည် အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ် သောစစ်သူရဲဖြစ်ပြီးတစ်ပြည်လုံးကသူ့ကိုကြောက်ရွံ့ကြကြောင်း  သူကြားသိခဲ့၏။ ထိုဘုရင်ကိုလည်းခရစ်တော်အားဖြင့်ကယ်တင်ခြင်းရနိုင်ကြောင်းဂါဒီနာရှင်းပြခဲ့၏။ တောင် အာဖရိကတိုက်သို့သူရောက်ရှိချိန်၌သူပိုင်သော ပစ္စည်းမှာအဝတ်အထည်အနည်းငယ်မြင်းကုန်းနှီး၊ ဇွန်းတစ်ချောင်းနှင့် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတစ်အုပ်သာဖြစ်သည်။
          သူသည်တောင်အာဖရိကတိုက်ဆိုင်ရာဗြိတိသျှသ့အမတ်ကြီးအဖြစ်ခန့်အပ်ခံရ၏။  အမှုတော်လုပ်ငန်း တိုးတက်မှုရှိစချိန်၌လူဖြူများနှင့်ဇူးလူးများစစ်ပွဲဖြစ်ပွားသဖြင့်ဂါဒီနာ အထက် အမိန့်အရတောင်အာဖရိကမှထွက် ခွာခဲ့ရ၏။
တောင်အာဖရိကတိုက်၌
          အယ်လန်ဂါဒီနာသည် သူ့အားသာသနာပြုအဖြစ်ဘုရားသခင်ခန့်အပ်ကြောင်းစိတ်ချမှု ရှိသောကြောင့် သူယခင်တွေ့ဖူးသောတောင်အာဖရိကတိုက်ရှိလူရိုင်းများထံပြန်သွားရန် စဉ်းစားခဲ့၏။(၁၈၃၈) ခုနှစ်၌သူ့ဇနီး၊ ခလေးများနှင့်အတူတောင်အာဖရိကတိုက်သို့ခရီးပြုခဲ့၏။ ထိုအရပ်သို့ရောက်ပြီးနောက်အခြားလူမျိုးတို့ထက်ပိုမိုယဉ်ကျေးသော  အေရောက်ကမ်းနီးယန်း လူမျိုးများရှိရာအရပ်သို့သူ့မိသားစုများနှင့်အတူရထားလုံးဖြင့်ခရီးစတင် ခဲ့၏။ မြစ်များနှင့် လမ်းကြမ်းများ ကိုကျော်ဖြတ်ကာ(၁၄)ရက်ခရီးသွားခဲ့ရ၏။
          ထို့နောက်အန်ဒီးစ်တောင်များကိုလားများစီးချက်ဖြတ်ကျော်ခဲ့ရ၏။ ထိုဒေသသို့ရောက် ပြီးနေထိုင်ရန်တဲ ငယ်လေးတစ်ခုကိုငှားရမ်းခဲ့၏။ သူတို့၏အိမ်ထောင်ပရိဘောဂပစ္စည်းများ ကိုနေရာတကျထားပြီးနောက်ရွာသူကြီးရောက်လာပြီးသူတို့အားထွက်ခွာသွားရန်ပြောတော့၏။ အကြောင်းမှာအရင်နေဖူးခဲ့သောလူဖြူများသည်ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သူများဖြစ်သဖြင့် ရွာသားများကလူဖြူများအပေါ်မနှစ်မြို့သောကြောင့်ဖြစ်၏။ သူတို့သည်ဂါဒီနာအား ထိုအရပ်၌ သာသနာပြုလုပ်ငန်းလုပ်ဆောင်ရန်ခွင့်မပြုခဲ့ချေ။
ဒုတိယအကြိမ်ကြိုးစားမှု
ယခုအခါတောင်အာဖရိကတိုက်တောင်ပိုင်းရှိသူတွေ့ခဲ့ဖူးသောလူမျိုးများရှိရာသို့ပြန်လှည့်ခဲ့၏။ အပင်များမရှိသောလွင်တီးခေါင်ကမ်းခြေ၌သူတို့သည်သစ်သားအိမ်လေးတစ်လုံးကိုတည်   ဆောက်ခဲ့ပြီးတဲရှင်များကိုမည်သို့ ဖာထေးချုပ်ရမည်ကိုသင်ပြပေးခြင်းအားဖြင့်မိမိတို့ အပေါ် ယုံကြည်စိတ်ချမှုရယူကြ၏။ ဂါဒီနာသည်ခင်မင်တတ် သောဤတိုင်းရင်းသားလူမျိုးစုများအကြား၌ သာသနာပြုဌာနတစ်ခုတည်ထောင်လိုစိတ်ရှိခဲ့၏။ ထို့ကြောင့်အကူ အညီရယူရန် အင်္ဂလန်ပြည်ပြန်ခဲ့သော်လည်းစိတ်ပျက်စရာနှင့်ကြုံတွေ့ပြီး(၃)နှစ်ကြာမှ“ပက်တဂိုနီယန်” သာသနာ ပြုအသင်းကြီးကိုဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့၏။
          သို့ရာတွင်သာသနာပြုရန်သူပြန်သွားသောအချိန်၌လူမျိုးစုအကြီးအကဲမှာအသစ်ဖြစ်နေပြီးခင်မင်မှုလုံး၀ မရှိကာမိသားစုအားလုံးအင်္ဂလန်သို့ပြန်ဖို့အကြောင်းဖြစ်ခဲ့ပြန်၏။ သူ့မိတ်ဆွေများလည်းစိတ်ဓါတ်ကျခဲ့၏။ သို့ရာ တွင်ဂါဒီနာကားစိတ်မပျက်ခဲ့ချေ။ “တောင်အာဖရိကတိုက်သို့ပြန် သွားပြီးကြိုးစားလုပ်ဆောင်ရန် ပရိုတက်စတင့် သာသနာကိုသာမန်မဟုတ်သောလူမျိုးစုများ အကြား၌လုပ်ဆောင်ရန်စိတ် ဆုံးဖြတ်ထားပါသည်” ဟုသူပြောခဲ့၏။
တတိယအကြိမ်ကြိုးစာမှု
          ဤတစ်ကြိမ်တွင်သူသည်တောင်အာဖရိကတိုက်ရှိဘိုလီမီးယားအရပ်သို့သွားခဲ့၏။ ရွာ(၁၁)ရွာရှိအကြီး အကဲများထံသွားရောက်ကာသာသနာပြုဌာနချုပ်လုပ်ခွင့်တောင်းခံရာ(၁၁)ကြိမ်စလုံးငြင်းပယ်ခံရ၏။  သူ့အဖွဲ့ သားများမှာအကြမ်းတမ်းဆုံးလမ်းခရီးမိုင်ပေါင်း (၁၀၀၀)ကျော်ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး ဖျားနာဝေဒနာခံစားကြ၏။ နောက် ဆုံး၌လိုအပ်သောခွင့်ပြုချက်ကိုသူရရှိခဲ့၏။ သို့သော်နိုင်ငံရေးပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကြောင့်မကြာမီအင်္ဂလန်ပြည် သို့တဖန်ထွက်ခွာခဲ့ရပြန်၏။
စတုတ္ထအကြိမ်ကြိုးစားမှု
 စတုတ္ထအကြိမ်ကူညီသူအသစ်များနှင့်တောင်အာဖရိခရီးစတင်ခဲ့ပြီးတဲများဆောက်ရန်အခြားကျွန်း တစ်ကျွန်းကိုသူရွေးချယ်ခဲ့၏။ သို့ရာတွင်ဒေသခံတိုင်းရင်းများသည်ဆိုး သွမ်းသူများဖြစ်ကြပြီး ပစ္စည်းများကိုအတင်း အဓမ္မလုယက်ခဲ့ကြ၏။ထို့ကြောင့်ထိုအရပ်မှထွက်ခွာခဲ့ပြန်၏။
နောက်ဆုံးကြိုးပမ်းမှု
နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက်ရေတပ်မှထွက်၍အမှုတော်ထမ်းဆောင်ခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်သကဲ့သို့ခံစားရ ၏။ သူ၏ကြိုးစားချက်များလည်းရှုံးနိမ့်ခြင်းနှင့်အဆုံးသတ်ခဲ့ရ၏။ သို့သော်လည်းသူသည်စိတ်ဓါတ်မ ကျခဲ့ပါ။ အရှူံးလည်းမပေးခဲ့ချေ။
အကယ်၍သူ့လူများနှင့်အတူနေထိုင်ပြီးပစ္စည်းများကိုထိန်းသိမ်းနိုင်မည့်သာသနာပြု စက်လှေတစ်စင်းရှိလျှင်လုံခြုံစိ်တ်ချရမည်ဟုသူစဉ်းစားမိခဲ့၏။ သာသနာပြုအသင်းကြီးကလည်း လိုအပ်သောငွေကြေးကိုမထောက် ပံ့နိုင်ခဲ့ချေ။ သို့ရာတွင်သူက“သာသနာပြုအသင်းကြီးကငွေထောက်ပံ့နိုင်သည်ဖြစ်စေ၊မထောက်ပံ့နိုင်သည်ဖြစ် စေ၊ ကျွန်ုပ်အနေဖြင့်စွန့်လွှတ်စွန့်စားလုပ်ဆောင်ရန်ရည်ရွယ်ပါသည်။ကျွန်ုပ်တို့၏ကယ်တင်ရှင် က မြေကြီးစွန်းတိုင် အောင်ဧဝံဂေလိတရားဟောရန်မိန့်မှာခဲ့ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့နာခံမှုသာပြုကြပါစို့”     ဟုရေးခဲ့၏။
ကိုယ်ပိုင်ငွေနှင့်သူ၏ကြိုးပမ်းမှုကိုစာနာသောအမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ငွေဖြင့် မာလိန်မှုးဂါဒီနာသည် စက်လှေ ၂စင်းပြင်ဆင်ခဲ့၏။တစ်စင်းမှာ“ကနဦး”ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်စင်းမှာ “ကောင်းကောင်းသွား”ဟုအမည် ဖြင့်သိကြ၏။လူခုနှစ်ဦးပါဝင်သောအဖွဲ့ဖြင့်ခရီးပြုခဲ့ကြ၏။ ထိုခုနှစ်ဦးမှာကောင်းစွာလေ့ကျင့်ပြင်ဆင်ထားသော သူများမဟုတ်ကြချေ။ မကျွမ်းကျင်မှုကြောင့်လိုအပ်သည့်အသုံးအဆောင်များအချိန်နောက်ကျပြီးမှရောက်ရှိ၏။
သူတို့၏လမ်းဆုံးတောင်အမေရိကတိုက်သို့ရောက်ရှိပြီးနောက်လှေများရေစီးသန်မှုကြောင့်ကွဲအက် လွယ်ကြောင်းသိကြ၏။ ပထမလအကုန်၌“ကနဦး”လှေပျက်စီးသွားခဲ့၏။ ရဲရင့်သောသာသ နာပြု များခြေချရာအ ရပ်တိုင်း၌ဒေသခံလူမျိုးစုများ ၏ရိုင်းပြမှုကြောင့်ကယ်ဆယ်ရေးရေယာဉ်ဆိုက်ကပ်နိုင်မည့် ကျွန်းများပေါ်၌သာသနာပြုများခြေမချနိုင်ခဲ့ချေ။
ကျွန်ပေါ်ရှိ“စပန်နီရတ်”သဘောၤဆိပ်ကိုအဓိကထား၍သွားကြရန်ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့ကြ၏။   ကျောက် ဆောင်တစ်ခုအပေါ်၌“စပန်နီရတ်သို့သွားပြီ”ဟုဆေးချယ်ကာအမှတ်အသားပြုခဲ့ကြ၏။ ပုလင်းများပေါ်၌ “စပန်နီရတ်သို့သွားပြီ” လှေပေါ်မှာငါတို့ဖျားနေကြတယ်။ ရိက္ခာလည်းကုန်တော့မယ်။          မြန်မြန်လာမကယ်ရင် အစာငတ်ပြတ်တော့မယ်”ဟုရေးကာသဲများအောက်၌မြှုပ်ခဲ့ကြ၏။ အကယ်၍ကယ်ဆယ်ရေးရောက်ခဲ့သော်ဤ သတင်းစကားကိုသိနိုင်ရန်သူတို့မြော်လင့်ခဲ့ကြ၏။
နောက်ဆုံးရုန်းကန်လှုပ်ရှားမှု
          ရက်သတ္တပတ်များစွာကျော်လွန်ခဲ့ပြီးမည်သည့်ယာဉ်မျှမရောက်ရှိခဲ့ချေ။ထို့နောက်သူတို့၏အစာရိက္ခာ များကုန်ခန်းသွား၏။ မာလိန်မှုးဂါဒီနာနှင့်သူ့လူများအစာရေစာမဲ့ခြင်းနှင့် ကယ်ဆယ်ခံရဖို့မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ ဘဲကမ္ဘာလောကကြီးနှင့်အဆက်ပြတ်ခဲ့၏။ ဤလူခုနှစ်ယောက်သည်မြေခွေးတစ်ကောင်ကိုစားသောက်လျက် ရက်ပေါင်းများစွာအသက်ရှင် ခဲ့ကြရပြီးနောက် ပိုင်းတွင်ကြွက်(၆)ကောင်၊သစ်စေ့များနှင့်မုံညင်းအရိုင်းများကိုစား သောက်ပြီးအသက်ရှင်ခဲ့ကြရ၏။ အစာငတ်မွတ်ခြင်းအပြင်အရေပြားယားနာရောဂါ(ဝဲရောဂါ)ခံစားကြရ၏။ ဤ သို့ခဲယဉ်းသောနေ့ရက်များ အတွင်းဂါဒီနာသည်“ကျွန်ုပ်အားနည်းလွန်းလို့တစ်နေ့လုံးအိပ်ယာပေါ်မှာပဲနေခဲ့တယ်။ ကျွနု်ပ်စိုးရိမ်ခြင်းရှိသမျှကိုဘုရားသခင်ထံအပ်နှံခဲ့တယ်၊ ကိုယ်တော်ရဲ့အချိန်နာရီနဲ့ကောင်းသော အစီအစဉ်ကို သာကျွန်ုပ်မျှော်လင့်နေပါတယ်” ဟုရေးခဲ့၏။
ဂါဒီနာနှင့်သူ့အဖော်နှစ်ဦးသည်ပျက်စီးနေသော“ကနဦး”လှေကိုကမ်းခြေသို့ဆွဲယူခဲ့ပြီးတဲရှင် တစ်ခုဖြင့်ဖုံးအုပ်ကာအတွင်း၌နေခဲ့ကြ၏။အခြားသူများကတစ်မိုင်အကွာရှိ“ကောင်းကောင်းသွား”      လှေအတွင်း၌နေခဲ့ကြ၏။ ထိုလှေကိုမူလေမုန်တိုင်းဒဏ်မှကာကွယ်ရန်ကျောက်ချထားခဲ့၏။ လူများလည်းအားနည်းလာကြသောကြောင့် လှေတစ်စင်းမှတစ်စင်းသို့မကူးနိုင်တော့ချေ။
          “ကျွနု်ပ်တို့သာသနာပြုအဖွဲ့သားများမှတစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်ကောင်းသောအမွေခံရန်ကောင်း   သောသိုးထိန်းကြီး၏စုသိမ်းခြင်း(ခေါ်တော်မူခြင်း)ခံရ၏။ကျွနု်ပ်တို့၏အသက်တာများမှာကိုယ်တော်ရှင် ၏လက် ထဲ၌ရှိသည်။ အမှုတော်၌သာ၍အရည်အချင်းပြည့်ဝသော အခြားသူများကိုကိုယ်တော် သည်ရွေးကောက်ခေါ်ယူ အသုံးပြုနိုင်ပါသည်”ဟုဂါဒီနာရေးခဲ့၏။
          အခြားသူများသေဆုံးပြီးနောက်လှေပေါ်တွင်သူတစ်ဦးတည်းလှေပေါ်၍ရှိစဉ်မိသားစုထံနောက်ဆုံးနှုတ် ဆက်စာနှင့်အနာဂတ်လုပ်ဆောင်ရမည့်သာသနာပြုအစီအစဉ်များကိုရေးသားခဲ့၏။ ဤသို့ဖြင့်သူ့နောက်ဆုံးအ ချိန်ပင်လျှင်အမှုတော်မြတ်အတွက်ဖြစ်ခဲ့၏။ (၁၈၅၁)ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ(၆)ရက်နေ့တွင်ရဲရင့်သောသာသနာ ပြုအဖွဲ့မှနောက်ဆုံးလူဖြစ်သည့်ဂါဒီနာသည်အစာငတ်မွတ်ကာသေဆုံးခဲ့ရ၏။ ရက်(၂၀)ကြာမှကယ်ဆယ်ရေး ယာဉ်ရောက်ရှိခဲ့ပြီးလက်ဝါးကပ်တိုင်တော်၏သူရဲကောင်းသည် အသက်ဆုံးပါးလျက်ရှိသည်ကိုတွေ့ကြရ၏။

စပါးစေ့
          ဂါဒီနာ၏အသက်တာသည်သာသနာပြုအများစုနှင့်မတူချေ။ ၇လာဒ်အနေဖြင့်မည်သည့်တိုင်းရင်းသား ခရစ်ယာန်(သို့)အသင်းတော်ကိုမျှသူချန်မထားနိုင်ခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့်သူ့ကြိုးစားမှုနှင့်အသက်တာကိုအလဟာသ ဖြုန်းတီးသည်ဟုဆိုလိုပါသလား၊ လုံးဝမဟုတ်ပါ၊ သခင်ယေရှူက“ငါအမှန်အကန်ဆိုသည်ကား၊မြေ၌ကျသော စပါးစေ့သည်မပျက်လျင်တစ်ခုတည်းနေ၏။ ပျက်လျှင်မူကား များစွာသောအသီးကိုသီးတတ်၏။”ဟုမိန့်တော်မူ ခဲ့၏။(ယော၊ ၁၂း၂၄)
          အယ်လန်ဂါဒီနာသည် ဘုရားသခင်မျိုးစေ့ဖြစ်ခဲ့၏။ သူသည်မြေ၌ကျပြီးသေခဲ့ရ၏။ ထို့ကြောင့်အသီးသီး ရမည်။ သူ့သေခြင်းသတင်းကအသင်းတော်များကိုလှုပ်ရှားစေခဲ့၏။ သူ့အကြောင်းကိုနေရာတိုင်း၌ပုံနှိပ်ဖြန့်ဝေခဲ့ ကြ၏။
          အကျိုးရလာဒ်ကား“ပက်ထဂိုနီယန်”သာသနာပြုအသင်းကြီးက ဂါဒီနာနှင့်သူ့မိတ်ဆွေများအသက်ပေး ခဲ့ကြသောကျွန်းများပေါ်၌သာသနာပြုလုပ်ငန်းကိုတည်ထောင်ခဲ့ကြ၏။“အယ်လန်ဂါဒီနာ”အမည်မှည့် ထားသောအထူးကောင်းမွန်သည့်စက်လှေဖြင့်ခြေစိုက်စခန်းမှအခြားကျွန်းများပေါ်သို့ခရီးပြုခဲ့ကြ၏။
ပထမဆုံးစေတနာ့ဝန်ထမ်းသာသနာပြုများအတက်တစ်ဦးမှာမာလိန်မှုးဂါဒီနာ၏သားဖြစ်ပြီးသူ့ဖခင် ၏အလိုဆန္ဒများပြီးပြည့်စုံစေရန်ဆက်ကပ်လုပ်ဆောင်ခဲ့၏။ဂါဒီနာနှင့်သူ့ဆန္ဒကိုလစ်လျူရှူခဲ့ကြသော အမှားကိုခရစ် ယာန်များသဘောပေါက်ခဲ့ကြ၏။ ဧဝံဂေလိတရားမကြားဖူးသေးသောအရပ်များသို့ သာသနာပြုများအဖြစ်သွား ရောက်ရန်လူငယ်များစွာတို့သည်မိမိကိုယ်ကိုဆက်ကပ်အပ်နှံခဲ့ကြ၏။   တောင်အမေရိကတိုက်တောင်ပိုင်း သာသနာလုပ်ငန်းသည်လမ်းပွင့်ခဲ့ပြီးကြီးမားသော စိတ်ဝင်စားမှုဖြင့်လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့၏။ဤအရာအားလုံးမှာ ဘုရားသခင်၏မျိူးစေ့မှ  အသီးသီးခြင်းဖြစ်ပေသည်။
          ခရစ်တော်ထံလုံးဝဆက်ကပ်အပ်နှံထားသောအသက်တာတိုင်းသည်အလဟာသအသက်တာမဟုတ် ချေ။ သင့်အသက်တာကိုအသုံးဝင်ပြီးအသီးသီးသောအသက်တာဖြစ်ချင်ပါသလား။ဖြစ်ချင်ပါကကိုယ်တော်ထံ လုံးဝဆက်ကပ်အပ်နှံပါ။ ကိုယ်တော်သည်သင့်ကိုအသုံးပြုတော်မူမည်။
အယ်လန်ဂါဒီနာ (Allen Gardiner ) ၁၇၉၄ - ၁၈၅၁
“အဖေရေ၊ မာလိန်မှုးကကျွန်တော့်ကိုခေါ်မယ်လို့ကတိပေးတယ်။ ကျွန်တော်တို့နောက်အပတ် ခရီးထွက်ကြမယ်”  ဟုလူငယ်လေးကအော်၍ပြောလိုက်သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူကသူ၏ဦၤးခေါင်း ကိုခါရမ်းလျက်“ပင်လယ်ထဲသွားဖို့သိပ် ငယ်သေးတယ်၊ အယ်လန်နှစ်အနည်း ငယ်စောင့် လိုက်ပါဦး”ဟုပြောလိုက်၏။
          မိခင်ဖြစ်သူက သအိပ်ခန်းသို့မကြာခဏဝင်ရောက်လာ တိုင်းပျော့ပြောင်းနူးညံ့သော အိပ်ယာပေါ်၌အိပ် နေရမည့်အစားမာကျောသောကြမ်းပြင်ပေါ်၌သာသူအိပ်နေသည်ကိုတွေ့မြင် ၇ပေလိမ့်မည်။ သူ့အားမေးလျှင် ကျွန်တော်တစ်နေ့သဘောၤမာလိန်မှုးဖြစ် လာပြီးနယ်မြေဒေသ အသစ်တွေကိုစူးစမ်းရှာဖွေမှာဖြစ်လို့အခုကတည်း ကအခက်အခဲများနှင့်ကျင့်သား ရအောင် လုပ်ထားရမယ်လေ”ဟုပြန်ပြောတတ်၏။
ဤသို့ဖြင့်အယ်လင်ဂါဒီနာသည်ငယ်စဉ်သဘောၤသားနှင့်စွန့်စားရှာဖွေသူတစ်ဦးဖြစ်ရန်စိတ်ကူးဆန္ဒရှိခဲ့၏
ငယ်စဉ်ဘဝ
          အယ်လင်ဂါဒီနာအား(၁၇၉၄)ခုနှစ်၌အဂ်လန်ပြည်တွင်ဖွားမြင်ခဲ့၏။ သူသည်ငယ်စဉ် ဘသကပင်စွန့်စား ခန်းများကိုနှစ်သက်ကြောင်းဖော်ပြခဲ့၏။ အာဖရိကတိုက်ရှိစွန့် စားခန်းများ စာအုပ်(မင်ဂိုပတ်(ခိ)၏ခရီးစဉ်များ)ကို ဖတ်ပြီးအာဖရိကစကား လုံးဝေါ့ဟာရများ ကိုရေးမှတ်ခဲ့၏။ သူ့ရည်မှန်းချက်မှာကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးသို့ခရီးလှည့်လည် ရန်ဖြစ်၏။ သူသည်မြင်းစီးနှင့်ရေကူး ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်၏။
ရေတပ်၌
ရေကြောင်းသိပ္ပံကျောင်းတက်ရောက်ခဲ့ပြီးအသက်(၁၆)နှစ်ဂါဒီနာဘွဲ့ရရှိခဲ့၏။ရေတပ်မတော်သို့ချက်ခြင်း ဝင် ရောက်ခဲ့၏။ (၄)နှစ်ကြာသောတပ်ကြပ်ကြီးဖြစ်လာပြီးနောင်တွင်သဘောၤတစ်စင်းလုံးကိုတာဝန်ယူရသော မာလိန်မှုးဖြစ်လာ၏။ ဤအချိန်တွင်အယ်လန်သည် နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် အညီသွန်သင်သော မိခင်၏စကားများ ကိုစဉ်းစားတွေးတောခဲ့၏။ တစ်နေ့တွင်သူ့ဖခင်ရေးသည့်မိခင်၏ အတ္ထုပတ္တိ ကိုဖတ်နေစဉ်မိခင်ကိုးကွယ်သော ဘုရားသခင်အကြောင်းသိချင်စိတ်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့၏။ ကျမ်းစာအုပ်တစ်အုပ်ဝယ်ယူလေ့လာပြီးမကြာခင်မှာပင်ဤရေ တပ်အရာရှိငယ်လေးသည် ခရစ်တော်ကိုသူ၏ကယ်တင်ရှင်အဖြစ်ယုံကြည်လက်ခံခဲ့၏။
          သူသည်ရေတပ်တာဝန်ဝတ္တရားများထမ်းဆောင်ရင်းကမ္ဘာတဝှမ်းလုံးရှိဆိပ်ကမ်းအမျိုးမျိုး သို့ရောက်ခဲ့၏။ သူအားလပ်တိုင်းထိုအရပ်ဒေသရှိတိုင်းရင်းသားတို့ ၏ဓလေ့ထုံးစံများ ကိုစိတ်ဝင်စားစွာ လှည့်လည်ကြည့်ရှုခဲ့၏။ တစ်ချိန်၌တဟီဟီအမည်ရှိသောပစိဖိတ်ကျွန်းတကျွန်းပေဓသို့ရောက်ခဲ့၏။ ကမ်းခြေသို့ရောက်သောအခါလွင်တီးခေါင်ဖြစ်နေကြောင်းတွေ့ရ၏။ နေရာတိုင်း၌အလွန်တိတ်ဆိတ်ငြိမ် သက်နေ၏။ ရွာထဲသို့သွားသောအခါ တိုင်းရင်းသားတစ်ဦးက ခရစ်ယာန်သမ္မာတရားများကို လူငယ်တစ်စုအားသင်ကြားနေသည်ကိုသူတွေ့ခဲ့၏။ ထိုနေ့သည်တနင်္ဂနွေနေ့ဖြစ်ပြီး ထိုသူများမှာ ခရစ်ယာန်များဖြစ်ကြောင်းသိရ၏။ ထူးခြားမှုမှာအခြားရွာများနှင့်မ တူပဲ၊ သူ့အတွက်နှစ်သက်မြတ်နိုး စရာဖြစ်စေခဲ့၏။ ဤသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာသာသနာပြုများ၏ကိုယ်ကျိုးစွန့်အမှုတော် ဆောင်ရွက်မှုများကြောင့်ဖြစ်ကြောင်းသူသိခဲ့၏။ ဤပြောင်းလဲမှုမျိုးအခြားအရပ်ဒေသများ၌လည်းဖြစ်ပျက်နိုင်မ လား၊ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ သို့ရာတွင်မသည် သူကသူတို့အားသခင်ယေရှူခရစ်တော်အကြောင်းပြောပြမလဲ။
          တောာင်အမေရိကတိုက်သို့သွားရာခရီးစဉ်အတွင်းတောင်ပိုင်းရှိပိုင်းရှိကျွန်းအချို့ကိုဂါဒီနာ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့၏။ ပါတာဂိုးနီးယား(အာဂျင်တီးနားတောင်ပိုင်း) သို့လည်းသူသွားရောက် လည်ပတ်ခဲ့၏။ ဤအရပ်ဒေ သများ၌ဘာသာတရားမရှိသည့်သာမန်မဟုတ်သော လူမျိုးစု များကိုလည်းသူတွေ့ခဲ့ရ၏။ ထိုသူတို့သည်အလွန် ရှေးကျပြီးယဉ်ကျေးမှုမတိုးတက်မဖွဲ့ဖြိုးသေးသော အရပ်သားများဖြစ်ကြ၏။ ဤအတွေ့အကြုံများကအယ်လင်ဂါ အားဘုရင့်ရေတပ်မတော်မှထွက်ကာ သာသနာပြုဆရာတစ်ဦးဖြစ်စေရန်လွှမ်းမိုးခဲ့တော့၏။
တောင်အာဖရိကတိုက်၌
          ဘုရားသခင်ကဂါဒီနာအားတောင်အာဖရိကတိုက်သို့သွားရန်လမ်းပြပဲ့ပြင်တော်မူခဲ့၏။ ထိုအချိန်ကထိုအ ရပ်ရှိတိုင်းရင်းသားများထံသို့မည်သူမျှဧဝံဂေလိတရား ယူဆောင်သွားခြင်း မရှိသေးချေ။အာဖရိကတိုက်တောနက် ကြီးအတွင်းပိုင်း၌ဇူးလူးများ(လူသားစားလူရိုင်းများ)နေ ထိုင်ကြောင်းဂါဒီနာသိခဲ့ပြီးနောက်ထိုလူတို့အားယေရှူဘုရားအကြောင်းပြောပြရန်မြင်းစီးလျက် ခရီထွက်ခွာခဲ့၏။ အန္တရာယ်များသောခရီးစဉ်ဖြစ်၏။ အလွန်ထူထပ်သော တောအုပ်ကြီးနှင့်  ရွံ့နွံပေါများသော အရပ်များကိုဖြတ်သန်းရမည်၊တစ်ခါတစ်ရံရေစီးသန်သော၊ရေလျှံသောမြစ်များ ကိုဖြတ်ကူးဖို့ရှိ၏။ တစ်ကြိမ်တွင်မြစ်ကမ်းပါး၌အင်္ကျီများစိုရွဲှပြီးဗိုက်ဆာဆာနှင့်လဲလျောင်းနေစဉ် အလွန်ကြီးမား သောရေမြင်းကြီးတစ်ကောင်၏အသံကြောင့်လန့်နိုးသွား၏။ ဇူးလူးများ၏ဘုရင်သည် အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ် သောစစ်သူရဲဖြစ်ပြီးတစ်ပြည်လုံးကသူ့ကိုကြောက်ရွံ့ကြကြောင်း  သူကြားသိခဲ့၏။ ထိုဘုရင်ကိုလည်းခရစ်တော်အားဖြင့်ကယ်တင်ခြင်းရနိုင်ကြောင်းဂါဒီနာရှင်းပြခဲ့၏။ တောင် အာဖရိကတိုက်သို့သူရောက်ရှိချိန်၌သူပိုင်သော ပစ္စည်းမှာအဝတ်အထည်အနည်းငယ်မြင်းကုန်းနှီး၊ ဇွန်းတစ်ချောင်းနှင့် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတစ်အုပ်သာဖြစ်သည်။
          သူသည်တောင်အာဖရိကတိုက်ဆိုင်ရာဗြိတိသျှသ့အမတ်ကြီးအဖြစ်ခန့်အပ်ခံရ၏။  အမှုတော်လုပ်ငန်း တိုးတက်မှုရှိစချိန်၌လူဖြူများနှင့်ဇူးလူးများစစ်ပွဲဖြစ်ပွားသဖြင့်ဂါဒီနာ အထက် အမိန့်အရတောင်အာဖရိကမှထွက် ခွာခဲ့ရ၏။
တောင်အာဖရိကတိုက်၌
          အယ်လန်ဂါဒီနာသည် သူ့အားသာသနာပြုအဖြစ်ဘုရားသခင်ခန့်အပ်ကြောင်းစိတ်ချမှု ရှိသောကြောင့် သူယခင်တွေ့ဖူးသောတောင်အာဖရိကတိုက်ရှိလူရိုင်းများထံပြန်သွားရန် စဉ်းစားခဲ့၏။(၁၈၃၈) ခုနှစ်၌သူ့ဇနီး၊ ခလေးများနှင့်အတူတောင်အာဖရိကတိုက်သို့ခရီးပြုခဲ့၏။ ထိုအရပ်သို့ရောက်ပြီးနောက်အခြားလူမျိုးတို့ထက်ပိုမိုယဉ်ကျေးသော  အေရောက်ကမ်းနီးယန်း လူမျိုးများရှိရာအရပ်သို့သူ့မိသားစုများနှင့်အတူရထားလုံးဖြင့်ခရီးစတင် ခဲ့၏။ မြစ်များနှင့် လမ်းကြမ်းများ ကိုကျော်ဖြတ်ကာ(၁၄)ရက်ခရီးသွားခဲ့ရ၏။
          ထို့နောက်အန်ဒီးစ်တောင်များကိုလားများစီးချက်ဖြတ်ကျော်ခဲ့ရ၏။ ထိုဒေသသို့ရောက် ပြီးနေထိုင်ရန်တဲ ငယ်လေးတစ်ခုကိုငှားရမ်းခဲ့၏။ သူတို့၏အိမ်ထောင်ပရိဘောဂပစ္စည်းများ ကိုနေရာတကျထားပြီးနောက်ရွာသူကြီးရောက်လာပြီးသူတို့အားထွက်ခွာသွားရန်ပြောတော့၏။ အကြောင်းမှာအရင်နေဖူးခဲ့သောလူဖြူများသည်ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သူများဖြစ်သဖြင့် ရွာသားများကလူဖြူများအပေါ်မနှစ်မြို့သောကြောင့်ဖြစ်၏။ သူတို့သည်ဂါဒီနာအား ထိုအရပ်၌ သာသနာပြုလုပ်ငန်းလုပ်ဆောင်ရန်ခွင့်မပြုခဲ့ချေ။
ဒုတိယအကြိမ်ကြိုးစားမှု
ယခုအခါတောင်အာဖရိကတိုက်တောင်ပိုင်းရှိသူတွေ့ခဲ့ဖူးသောလူမျိုးများရှိရာသို့ပြန်လှည့်ခဲ့၏။ အပင်များမရှိသောလွင်တီးခေါင်ကမ်းခြေ၌သူတို့သည်သစ်သားအိမ်လေးတစ်လုံးကိုတည်   ဆောက်ခဲ့ပြီးတဲရှင်များကိုမည်သို့ ဖာထေးချုပ်ရမည်ကိုသင်ပြပေးခြင်းအားဖြင့်မိမိတို့ အပေါ် ယုံကြည်စိတ်ချမှုရယူကြ၏။ ဂါဒီနာသည်ခင်မင်တတ် သောဤတိုင်းရင်းသားလူမျိုးစုများအကြား၌ သာသနာပြုဌာနတစ်ခုတည်ထောင်လိုစိတ်ရှိခဲ့၏။ ထို့ကြောင့်အကူ အညီရယူရန် အင်္ဂလန်ပြည်ပြန်ခဲ့သော်လည်းစိတ်ပျက်စရာနှင့်ကြုံတွေ့ပြီး(၃)နှစ်ကြာမှ“ပက်တဂိုနီယန်” သာသနာ ပြုအသင်းကြီးကိုဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့၏။
          သို့ရာတွင်သာသနာပြုရန်သူပြန်သွားသောအချိန်၌လူမျိုးစုအကြီးအကဲမှာအသစ်ဖြစ်နေပြီးခင်မင်မှုလုံး၀ မရှိကာမိသားစုအားလုံးအင်္ဂလန်သို့ပြန်ဖို့အကြောင်းဖြစ်ခဲ့ပြန်၏။ သူ့မိတ်ဆွေများလည်းစိတ်ဓါတ်ကျခဲ့၏။ သို့ရာ တွင်ဂါဒီနာကားစိတ်မပျက်ခဲ့ချေ။ “တောင်အာဖရိကတိုက်သို့ပြန် သွားပြီးကြိုးစားလုပ်ဆောင်ရန် ပရိုတက်စတင့် သာသနာကိုသာမန်မဟုတ်သောလူမျိုးစုများ အကြား၌လုပ်ဆောင်ရန်စိတ် ဆုံးဖြတ်ထားပါသည်” ဟုသူပြောခဲ့၏။
တတိယအကြိမ်ကြိုးစာမှု
          ဤတစ်ကြိမ်တွင်သူသည်တောင်အာဖရိကတိုက်ရှိဘိုလီမီးယားအရပ်သို့သွားခဲ့၏။ ရွာ(၁၁)ရွာရှိအကြီး အကဲများထံသွားရောက်ကာသာသနာပြုဌာနချုပ်လုပ်ခွင့်တောင်းခံရာ(၁၁)ကြိမ်စလုံးငြင်းပယ်ခံရ၏။  သူ့အဖွဲ့ သားများမှာအကြမ်းတမ်းဆုံးလမ်းခရီးမိုင်ပေါင်း (၁၀၀၀)ကျော်ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး ဖျားနာဝေဒနာခံစားကြ၏။ နောက် ဆုံး၌လိုအပ်သောခွင့်ပြုချက်ကိုသူရရှိခဲ့၏။ သို့သော်နိုင်ငံရေးပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကြောင့်မကြာမီအင်္ဂလန်ပြည် သို့တဖန်ထွက်ခွာခဲ့ရပြန်၏။
စတုတ္ထအကြိမ်ကြိုးစားမှု
 စတုတ္ထအကြိမ်ကူညီသူအသစ်များနှင့်တောင်အာဖရိခရီးစတင်ခဲ့ပြီးတဲများဆောက်ရန်အခြားကျွန်း တစ်ကျွန်းကိုသူရွေးချယ်ခဲ့၏။ သို့ရာတွင်ဒေသခံတိုင်းရင်းများသည်ဆိုး သွမ်းသူများဖြစ်ကြပြီး ပစ္စည်းများကိုအတင်း အဓမ္မလုယက်ခဲ့ကြ၏။ထို့ကြောင့်ထိုအရပ်မှထွက်ခွာခဲ့ပြန်၏။
နောက်ဆုံးကြိုးပမ်းမှု
နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက်ရေတပ်မှထွက်၍အမှုတော်ထမ်းဆောင်ခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်သကဲ့သို့ခံစားရ ၏။ သူ၏ကြိုးစားချက်များလည်းရှုံးနိမ့်ခြင်းနှင့်အဆုံးသတ်ခဲ့ရ၏။ သို့သော်လည်းသူသည်စိတ်ဓါတ်မ ကျခဲ့ပါ။ အရှူံးလည်းမပေးခဲ့ချေ။
အကယ်၍သူ့လူများနှင့်အတူနေထိုင်ပြီးပစ္စည်းများကိုထိန်းသိမ်းနိုင်မည့်သာသနာပြု စက်လှေတစ်စင်းရှိလျှင်လုံခြုံစိ်တ်ချရမည်ဟုသူစဉ်းစားမိခဲ့၏။ သာသနာပြုအသင်းကြီးကလည်း လိုအပ်သောငွေကြေးကိုမထောက် ပံ့နိုင်ခဲ့ချေ။ သို့ရာတွင်သူက“သာသနာပြုအသင်းကြီးကငွေထောက်ပံ့နိုင်သည်ဖြစ်စေ၊မထောက်ပံ့နိုင်သည်ဖြစ် စေ၊ ကျွန်ုပ်အနေဖြင့်စွန့်လွှတ်စွန့်စားလုပ်ဆောင်ရန်ရည်ရွယ်ပါသည်။ကျွန်ုပ်တို့၏ကယ်တင်ရှင် က မြေကြီးစွန်းတိုင် အောင်ဧဝံဂေလိတရားဟောရန်မိန့်မှာခဲ့ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့နာခံမှုသာပြုကြပါစို့”     ဟုရေးခဲ့၏။
ကိုယ်ပိုင်ငွေနှင့်သူ၏ကြိုးပမ်းမှုကိုစာနာသောအမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ငွေဖြင့် မာလိန်မှုးဂါဒီနာသည် စက်လှေ ၂စင်းပြင်ဆင်ခဲ့၏။တစ်စင်းမှာ“ကနဦး”ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်စင်းမှာ “ကောင်းကောင်းသွား”ဟုအမည် ဖြင့်သိကြ၏။လူခုနှစ်ဦးပါဝင်သောအဖွဲ့ဖြင့်ခရီးပြုခဲ့ကြ၏။ ထိုခုနှစ်ဦးမှာကောင်းစွာလေ့ကျင့်ပြင်ဆင်ထားသော သူများမဟုတ်ကြချေ။ မကျွမ်းကျင်မှုကြောင့်လိုအပ်သည့်အသုံးအဆောင်များအချိန်နောက်ကျပြီးမှရောက်ရှိ၏။
သူတို့၏လမ်းဆုံးတောင်အမေရိကတိုက်သို့ရောက်ရှိပြီးနောက်လှေများရေစီးသန်မှုကြောင့်ကွဲအက် လွယ်ကြောင်းသိကြ၏။ ပထမလအကုန်၌“ကနဦး”လှေပျက်စီးသွားခဲ့၏။ ရဲရင့်သောသာသ နာပြု များခြေချရာအ ရပ်တိုင်း၌ဒေသခံလူမျိုးစုများ ၏ရိုင်းပြမှုကြောင့်ကယ်ဆယ်ရေးရေယာဉ်ဆိုက်ကပ်နိုင်မည့် ကျွန်းများပေါ်၌သာသနာပြုများခြေမချနိုင်ခဲ့ချေ။
ကျွန်ပေါ်ရှိ“စပန်နီရတ်”သဘောၤဆိပ်ကိုအဓိကထား၍သွားကြရန်ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့ကြ၏။   ကျောက် ဆောင်တစ်ခုအပေါ်၌“စပန်နီရတ်သို့သွားပြီ”ဟုဆေးချယ်ကာအမှတ်အသားပြုခဲ့ကြ၏။ ပုလင်းများပေါ်၌ “စပန်နီရတ်သို့သွားပြီ” လှေပေါ်မှာငါတို့ဖျားနေကြတယ်။ ရိက္ခာလည်းကုန်တော့မယ်။          မြန်မြန်လာမကယ်ရင် အစာငတ်ပြတ်တော့မယ်”ဟုရေးကာသဲများအောက်၌မြှုပ်ခဲ့ကြ၏။ အကယ်၍ကယ်ဆယ်ရေးရောက်ခဲ့သော်ဤ သတင်းစကားကိုသိနိုင်ရန်သူတို့မြော်လင့်ခဲ့ကြ၏။
နောက်ဆုံးရုန်းကန်လှုပ်ရှားမှု
          ရက်သတ္တပတ်များစွာကျော်လွန်ခဲ့ပြီးမည်သည့်ယာဉ်မျှမရောက်ရှိခဲ့ချေ။ထို့နောက်သူတို့၏အစာရိက္ခာ များကုန်ခန်းသွား၏။ မာလိန်မှုးဂါဒီနာနှင့်သူ့လူများအစာရေစာမဲ့ခြင်းနှင့် ကယ်ဆယ်ခံရဖို့မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ ဘဲကမ္ဘာလောကကြီးနှင့်အဆက်ပြတ်ခဲ့၏။ ဤလူခုနှစ်ယောက်သည်မြေခွေးတစ်ကောင်ကိုစားသောက်လျက် ရက်ပေါင်းများစွာအသက်ရှင် ခဲ့ကြရပြီးနောက် ပိုင်းတွင်ကြွက်(၆)ကောင်၊သစ်စေ့များနှင့်မုံညင်းအရိုင်းများကိုစား သောက်ပြီးအသက်ရှင်ခဲ့ကြရ၏။ အစာငတ်မွတ်ခြင်းအပြင်အရေပြားယားနာရောဂါ(ဝဲရောဂါ)ခံစားကြရ၏။ ဤ သို့ခဲယဉ်းသောနေ့ရက်များ အတွင်းဂါဒီနာသည်“ကျွန်ုပ်အားနည်းလွန်းလို့တစ်နေ့လုံးအိပ်ယာပေါ်မှာပဲနေခဲ့တယ်။ ကျွနု်ပ်စိုးရိမ်ခြင်းရှိသမျှကိုဘုရားသခင်ထံအပ်နှံခဲ့တယ်၊ ကိုယ်တော်ရဲ့အချိန်နာရီနဲ့ကောင်းသော အစီအစဉ်ကို သာကျွန်ုပ်မျှော်လင့်နေပါတယ်” ဟုရေးခဲ့၏။
ဂါဒီနာနှင့်သူ့အဖော်နှစ်ဦးသည်ပျက်စီးနေသော“ကနဦး”လှေကိုကမ်းခြေသို့ဆွဲယူခဲ့ပြီးတဲရှင် တစ်ခုဖြင့်ဖုံးအုပ်ကာအတွင်း၌နေခဲ့ကြ၏။အခြားသူများကတစ်မိုင်အကွာရှိ“ကောင်းကောင်းသွား”      လှေအတွင်း၌နေခဲ့ကြ၏။ ထိုလှေကိုမူလေမုန်တိုင်းဒဏ်မှကာကွယ်ရန်ကျောက်ချထားခဲ့၏။ လူများလည်းအားနည်းလာကြသောကြောင့် လှေတစ်စင်းမှတစ်စင်းသို့မကူးနိုင်တော့ချေ။
          “ကျွနု်ပ်တို့သာသနာပြုအဖွဲ့သားများမှတစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်ကောင်းသောအမွေခံရန်ကောင်း   သောသိုးထိန်းကြီး၏စုသိမ်းခြင်း(ခေါ်တော်မူခြင်း)ခံရ၏။ကျွနု်ပ်တို့၏အသက်တာများမှာကိုယ်တော်ရှင် ၏လက် ထဲ၌ရှိသည်။ အမှုတော်၌သာ၍အရည်အချင်းပြည့်ဝသော အခြားသူများကိုကိုယ်တော် သည်ရွေးကောက်ခေါ်ယူ အသုံးပြုနိုင်ပါသည်”ဟုဂါဒီနာရေးခဲ့၏။
          အခြားသူများသေဆုံးပြီးနောက်လှေပေါ်တွင်သူတစ်ဦးတည်းလှေပေါ်၍ရှိစဉ်မိသားစုထံနောက်ဆုံးနှုတ် ဆက်စာနှင့်အနာဂတ်လုပ်ဆောင်ရမည့်သာသနာပြုအစီအစဉ်များကိုရေးသားခဲ့၏။ ဤသို့ဖြင့်သူ့နောက်ဆုံးအ ချိန်ပင်လျှင်အမှုတော်မြတ်အတွက်ဖြစ်ခဲ့၏။ (၁၈၅၁)ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ(၆)ရက်နေ့တွင်ရဲရင့်သောသာသနာ ပြုအဖွဲ့မှနောက်ဆုံးလူဖြစ်သည့်ဂါဒီနာသည်အစာငတ်မွတ်ကာသေဆုံးခဲ့ရ၏။ ရက်(၂၀)ကြာမှကယ်ဆယ်ရေး ယာဉ်ရောက်ရှိခဲ့ပြီးလက်ဝါးကပ်တိုင်တော်၏သူရဲကောင်းသည် အသက်ဆုံးပါးလျက်ရှိသည်ကိုတွေ့ကြရ၏။

စပါးစေ့
          ဂါဒီနာ၏အသက်တာသည်သာသနာပြုအများစုနှင့်မတူချေ။ ၇လာဒ်အနေဖြင့်မည်သည့်တိုင်းရင်းသား ခရစ်ယာန်(သို့)အသင်းတော်ကိုမျှသူချန်မထားနိုင်ခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့်သူ့ကြိုးစားမှုနှင့်အသက်တာကိုအလဟာသ ဖြုန်းတီးသည်ဟုဆိုလိုပါသလား၊ လုံးဝမဟုတ်ပါ၊ သခင်ယေရှူက“ငါအမှန်အကန်ဆိုသည်ကား၊မြေ၌ကျသော စပါးစေ့သည်မပျက်လျင်တစ်ခုတည်းနေ၏။ ပျက်လျှင်မူကား များစွာသောအသီးကိုသီးတတ်၏။”ဟုမိန့်တော်မူ ခဲ့၏။(ယော၊ ၁၂း၂၄)
          အယ်လန်ဂါဒီနာသည် ဘုရားသခင်မျိုးစေ့ဖြစ်ခဲ့၏။ သူသည်မြေ၌ကျပြီးသေခဲ့ရ၏။ ထို့ကြောင့်အသီးသီး ရမည်။ သူ့သေခြင်းသတင်းကအသင်းတော်များကိုလှုပ်ရှားစေခဲ့၏။ သူ့အကြောင်းကိုနေရာတိုင်း၌ပုံနှိပ်ဖြန့်ဝေခဲ့ ကြ၏။
          အကျိုးရလာဒ်ကား“ပက်ထဂိုနီယန်”သာသနာပြုအသင်းကြီးက ဂါဒီနာနှင့်သူ့မိတ်ဆွေများအသက်ပေး ခဲ့ကြသောကျွန်းများပေါ်၌သာသနာပြုလုပ်ငန်းကိုတည်ထောင်ခဲ့ကြ၏။“အယ်လန်ဂါဒီနာ”အမည်မှည့် ထားသောအထူးကောင်းမွန်သည့်စက်လှေဖြင့်ခြေစိုက်စခန်းမှအခြားကျွန်းများပေါ်သို့ခရီးပြုခဲ့ကြ၏။
ပထမဆုံးစေတနာ့ဝန်ထမ်းသာသနာပြုများအတက်တစ်ဦးမှာမာလိန်မှုးဂါဒီနာ၏သားဖြစ်ပြီးသူ့ဖခင် ၏အလိုဆန္ဒများပြီးပြည့်စုံစေရန်ဆက်ကပ်လုပ်ဆောင်ခဲ့၏။ဂါဒီနာနှင့်သူ့ဆန္ဒကိုလစ်လျူရှူခဲ့ကြသော အမှားကိုခရစ် ယာန်များသဘောပေါက်ခဲ့ကြ၏။ ဧဝံဂေလိတရားမကြားဖူးသေးသောအရပ်များသို့ သာသနာပြုများအဖြစ်သွား ရောက်ရန်လူငယ်များစွာတို့သည်မိမိကိုယ်ကိုဆက်ကပ်အပ်နှံခဲ့ကြ၏။   တောင်အမေရိကတိုက်တောင်ပိုင်း သာသနာလုပ်ငန်းသည်လမ်းပွင့်ခဲ့ပြီးကြီးမားသော စိတ်ဝင်စားမှုဖြင့်လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့၏။ဤအရာအားလုံးမှာ ဘုရားသခင်၏မျိူးစေ့မှ  အသီးသီးခြင်းဖြစ်ပေသည်။
          ခရစ်တော်ထံလုံးဝဆက်ကပ်အပ်နှံထားသောအသက်တာတိုင်းသည်အလဟာသအသက်တာမဟုတ် ချေ။ သင့်အသက်တာကိုအသုံးဝင်ပြီးအသီးသီးသောအသက်တာဖြစ်ချင်ပါသလား။ဖြစ်ချင်ပါကကိုယ်တော်ထံ လုံးဝဆက်ကပ်အပ်နှံပါ။ ကိုယ်တော်သည်သင့်ကိုအသုံးပြုတော်မူမည်။

COMMENTS

BLOGGER
Name

ကယ်တင်ခြင်း,38,ကျမ်းစာလေ့လာနည်း,1,ချီးမွမ်းသီချင်း,2,ခရစ္ေတာ္၌လူသစ္,1,ခရစ်တော် အစေခံများ,1,ခရစ်တော်၌လူသစ်,16,ခေတ်ကာလ,17,ဆရာစောကေ,3,ဆောင်းပါး,50,တရားဒေသနာ,15,ဒေသနာ,31,ဓမ္မဆောင်းပါး,37,ပင်တေကော့စ်တဲလ်၏သမိုင်း (HISTORY OF PENTECOST),1,ပေါလ်ခေကျိုင်း,5,မင်းလွင်,1,ရုပ်သံ,1,သီချင်း,2,သုတ,4,အစေတော်ခံများ,14,အထွေထွေ,20,အမေးအဖြေ,42,
ltr
item
Shwe Canaan TV: ဘုရားသခင်၏ စပါးစေ့
ဘုရားသခင်၏ စပါးစေ့
Shwe Canaan TV
https://www.shwecanaan.com/2012/02/blog-post_17.html
https://www.shwecanaan.com/
https://www.shwecanaan.com/
https://www.shwecanaan.com/2012/02/blog-post_17.html
true
8333082059588887113
UTF-8
Loaded All Posts Not found any posts VIEW ALL အပြည့်အစုံဆက်ဖတ်ပါ... Reply Cancel reply Delete By Home PAGES POSTS View All RECOMMENDED FOR YOU LABEL ARCHIVE SEARCH ALL POSTS Not found any post match with your request Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec just now 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Followers Follow THIS PREMIUM CONTENT IS LOCKED STEP 1: Share to a social network STEP 2: Click the link on your social network Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy Table of Content