Sunday, 18 March 2012

ဘ၀အပယ္ခံတုိ႔၏မိခင္ႀကီး


ပန္ဒီတာ ရာမာဘုိင္(၁၈၅၈ - ၁၉၂၂)
          “ရာမာဘုိ္င္၊နင့္ပစၥည္းေတြသိမ္းေတာ့၊ငါတုိ႔ခရီးသြားေတာ့မယ္”ဟုလူငယ္တစ္ဦးကေျပာလိုက္သည္။
          ဘရာမင္အမ်ဳိးသမီးငယ္သည္ သူမ၏အစ္ကိုျဖစ္သူအား၀မ္းနည္းစြာၾကည့္လွ်က္“ကၽြန္မတုိ႕ဘာေၾကာင့္ တေနရာမွတေနရာအၿမဲတမ္းခရီးသြားေနရတာလဲ၊ ဒီသာယာလွပတဲ့ရြာကေလးမွာပဲကၽြန္မတို႔အေျခခ်ေနထုိင္လုိ႔ မရႏိုင္ဘူးလား”ဟုေမးလိုက္သည္။

          သူမ၏အစ္ကိုျဖစ္သူက သူ၏ဦးေခါင္းကိုခါျပလိုက္ၿပီး “ရာမဘုိင္၊ နင္သိတဲ့အတိုင္းသန္႔ရွင္းၿပီးဘာသာ ေရးအထြတ္အျမတ္ထားတဲ့ေနရာေဒသေတြအႏွံ႔ငါတုိ႔သြားေနရမယ္။ ေဖေဖကပူရန က်မ္းေတြကိုေနရာအမ်ဳိးမ်ဳိး မွာဖတ္ရြတ္မွသာငါတို႔စားစရာေတြ။ေငြေတြရႏိုင္မွာဟဲ့”ဟုေျပာလို္က္၏။
          အမ်ုဳိးသမီးငယ္သည္သက္ျပင္းခ်လ်က္သူမ၏အထုပ္ေသးေလးကိုကိုင္ေဆာင္ကာမိသားစုႏွင့္အတူခရီး ထြက္ခဲ့ေတာ့သည္။
         
အၿမဲအစဥ္ခရီးထြက္ျခင္း          ပန္ဒိတာရာမာဘုိ္င္ဟူ၍ေနာင္တြင္လူသိမ်ားခဲ့ေသာရာမာဘုိ္င္သည္အိႏၵိယျပည္ေတာင္ပိုင္းမန္ဂလိုခရိုင္ ရွိဘရာမင္စစ္မစ္မိသားစုတစ္စုမွဖြားျမင္ခဲ့သည္။မိသားစု၌အငယ္ဆုံးျဖစ္သည္။သူမ(၆)ႏွစ္သမီးအရြယ္ကပင္မိဘမ်ားသည္ေနအိမ္ကိုထားရစ္ကာခေလးသူငယ္မ်ားႏွင့္အတူခရီးသြားလာျခင္းအသက္တာကုိအစျပဳခဲ့သည္။ ကေလးငယ္ျဖစ္ေသာရာမာဘုိင္ကိုျခင္းေတာင္းတစ္ခုထဲထည့္ကာသယ္ေဆာင္သြြားၾက၏။
သူတုိ႔သည္အထြတ္အျမတ္ထားေသာအရပ္ေဒသတစ္ခုစီ၌လအနည္းငယ္ာကာေနထိုင္ၿပီးတေနရာမွတေနရာသုိ႔ခရီးလွည့္လည္သြားခဲ့ၾကသည္။ အထြတ္အျမတ္ထားသည့္ေဒသမွျမစ္မ်ားအတြင္း၌ေရဆင္းခ်ဳိးၾကၿပီး ဘုရားေက်ာင္း၌လွည့္လည္ရွိခိုးသြားလာခဲ့ၾက၏။ သူမ၏ဖခင္သည္ပူရန(Puranas)က်မ္းကိုလူစည္ကားရာအရပ္ ၌သသၤကရိုက္(ေရွးအိႏၵိယ)ဘာသာစကားျဖင့္ဖတ္ရြတ္သည္။ ဘာသာတရားကိုင္းရွဳိုင္းၾကည္ညိဳေသာဟိႏၵဴဘာ သာ၀င္မ်ားကစုရံုးနားေထာင္ျခင္းျဖင့္သူတုိ႔မိသားစု၌လုိအပ္မည့္အေထာက္အပ့့ံေငြေၾကးႏွင့္စားစရာမ်ားကုိရလိမ့္မည္ဟုေမွ်ာ္လင့္သည္။ရာမာဘိုင္၏မိခင္သည္လည္းသသၤကရို္က္ဖခင္ျဖစ္သူ၏သြန္သင္ေပးမႈေၾကာင့္ပူရနက်မ္းကိုဖတ္ရြတ္လိမ့္မည္ျဖစ္သည္။ “ရာမာဘုိင္”ကေလးလည္းမိခင္အားျဖင့္ပူရနက်မ္းကိုဖတ္ရွဳရန္သြန္သင္ျခင္းခံရ ေပသည္။
          ဤသို႔အားျဖင့္သူမ၏ဖခင္ႀကီးဖ်ားနာေ၀ဒနာခံစားရၿပီးဆက္လက္ခရီးမထြက္ႏိုင္၊ အလုပ္မလုပ္ႏုိင္ သည့္တုိင္ေအာင္ထိုအယူအဆဓေလ့အတုိင္းအသက္ရွင္ခဲ့ၾကသည္။

အစာေရငတ္မြတ္ေခါင္းပါးျခင္း          သံုးစရာေငြမရွိေတာ့ျခင္းႏွင့္ဘာသာေရးပိတ္ပင္တားျမစ္မႈမ်ားေၾကာင့္သူတုိ႔ဘာအလုပ္မွ်မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ ေခ်။တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ရာမာဘုိင္တုိ႔မိသားစုေနထို္င္ရာအိႏိၵယျပည္ေတာင္ပိုင္း၌ႀကီးစြာေသာအစာေခါင္းပါး ျခင္းခံစားရၿပီးသူတုိ႔လည္းအစားအစာမရွိပဲတစ္ေနရာမွတစ္ေနရာသုိ႔ေရႊ႕ေျပာင္းေနထိုင္ၾကရသည္။ သူတုိ႔သည္ ေတာင္းရမ္းစားေသာက္ရန္လည္းမာန္မာနမခ်ခ်င္။ ေစခံအလုပ္လည္းမလုပ္ခ်င္ၾကသျဖင့္အျခားဘာအလုပ္လုပ္ ရမည္ကိုပင္သူတုိ႔မသိၾကေခ်။ ဤသို႔ျဖင့္စားရန္ဆန္တစ္ေစ့ပင္မရွိေတာ့သည့္အခ်ိ္န္သို႔ေရာက္ရွိခဲ့သည္။ သူတို႔ အားလံုးကုိယ့္ကိုကိုယ္ေသေၾကာင္းၾကံစည္ရန္စဥ္းစားခဲ့ၾကေသာ္လည္းထို္သုိ႔မျဖစ္ေစရန္ဘုရားသခင္၏ကရုဏာ ေတာ္ကကာကြယ္ေပးခဲ့၏။ ရြာတစ္ရြာရွိဘုရားေက်ာင္းတစ္ခု၌ခုိနားရာရွာေဖြခဲ့ၾကေသာ္လည္းဘရာမင္ဘုန္းႀကီး မ်ား/ယဇ္ပုေရာဟိတ္မ်ားကသူတုိ႔အားႏွင္ထုတ္ခဲ့ၾက၏။ထို႔ေနာက္ရြာအျပင္ရွိေဟာင္းႏြမ္းပ်က္ဆီးေနေသာဘုရား ေက်ာင္းတစ္ခုသုိ႔ေရႊ႕ေျပာင္းခဲ့ၾကၿပီးထုိေနရာ၌ရာမာဘုိင္၏ဖခင္ႀကီးေသဆုံုးသြားခဲ့သည္။လအနည္းငယ္အတြင္း သူမ၏မိခင္ႏွင့္ညီမျဖစ္သူလည္းအစာေရစာငတ္မြတ္ျခင္းေၾကာင့္အသက္ဆံုးပါးခဲ့ရျပန္သည္။ဤကနဦးဒုကၡဆင္း ရဲရျခင္းမ်ားကအျခားသူမ်ား၏ဒုကၡဆင္းရဲျခင္းမ်ားကိုသူမနားလည္စာနာတတ္ေစရန္ႏွင့္အျခားသူမ်ားကုိကယ္ ဆယ္ရန္အေထာက္အကူျဖစ္ေစခဲ့သည္။

ကာလကတၱားၿမိဳ႕၌
ရာမာဘုိင္ႏွင့္သူမ၏အစ္ကုိသာလွ်င္ဘ၀ကိုရင္ဆိုင္ရန္က်န္ရစ္ခဲ့ၾကသည္။တစ္ညတြင္အေအးဒဏ္လြန္ကဲေသာေၾကာင့္ျမစ္ကမ္းနဖူး၌ေသြ႔ေျခာက္သည့္သဲမ်ားအၾကားသူတုိ႔လည္ပင္းျမွဳပ္သည့္တုိင္ကိုယ္ကုိျမွဳပ္ႏွံ လ်က္ေနခဲ့ၾကရသည္။ မၾကာခဏလည္းအစာငတ္မြတ္ခဲ့ၾကသည္။ဤသို႔ျဖင့္အိႏၵိယျပည္တစ္ျပည္လံုးနီးပါးရွိဘု ရားေက်ာင္းမ်ားႏွင့္နတ္ဘုရားမ်ားကိုကုိးကြယ္ရန္သူတုိ႔သည္တေနရာမွတေနရာသို႔ေျပာင္းေရႊ႕လွည့္လည္ခဲ့ၾက ရသည္။ မုိင္ေပါင္း(၄၀၀၀)ေက်ာ္ေျခလ်င္လမ္းေလွ်ာက္ခဲ့ၾကရၿပီးေနာက္ဆံုး၌ကာလကတၱားၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ရွိခဲ့ၾက ၏။ထိုေနရာ၌ပညာတတ္ဘရာမင္လူမ်ုဳိးမ်ားႏွင့္၇င္းႏွီးသိကၽြမ္းခဲ့ၾက၏။ ပူရနက်မ္းဂန္မ်ားဖတ္ရြတ္ျခင္းျဖင့္သူတိုိ႔ သည္ေငြႏွင့္အစာရရွိရန္တတ္စြမ္းႏို္င္ခဲ့ၾကသည္။ ယခုအခ်ိန္၌ရာမာဘုိ္င္သည္ဥာဏ္ပညာျပည္႔စံုသည့္အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦးအရြယ္သို႔ႀကီးျပင္းခဲ့ေပၿပီ။ ပန္ဒိလူမ်ားသည္သူမ၏ဥာဏ္ပညာႏွင့္အိႏိၵယအမ်ဳိးသမီးတုိ႔၏အေျခအေနတိုး တက္ရန္သူမ၏ရဲရင့္ေသာဆံုးျဖတ္ခ်က္ေၾကာင့္အံ့အားသင့္ခဲ့ၾက၏။ သူမသည္အမ်ိဳးသမီးမ်ားပညာသင္ၾကားေရး လိုအပ္ခ်က္ကုိရဲရင့္စြာေက်ညာခဲ့ၿပီးလူပရိတ္သတ္မ်ားေရွ႕၌ေဟာေျပာရန္မၾကာခဏဖိ္တ္ၾကားျခင္းခံခဲ့ရသည္။ ပန္ဒိလူမ်ားကသူမအားပန္ဒိတာဘဲြ႔ကိုအပ္ႏွင္းခဲ့ၿပီးထိုအခ်ိန္မွစ၍သူမကိုပန္ဒိတာရာမာဘုိင္အေနျဖင့္လူသိမ်ား လာသည္။
          ခရစ္ယာန္မ်ားႏွင့္သူမစတင္သိကၽြမ္းခဲ့သည္မွာကလာကတၱားၿမိဳ႕၌ျဖစ္သည္။ ခရစ္ယာန္အစည္းအေ၀း တစ္ခုသို႔သူမဖိတ္ၾကားခံခဲ့ရၿပီးခရစ္ယာန္တုိ႔၏အမူအက်င့္ႏွင့္ဓေလ့ထံုးစံမ်ားကိုစူးစမ္းေလ့လာလိုစိတ္ျဖစ္ေပၚ ခဲ့သည္။ သူမဖတ္ရန္သသၤကရိုက္ဘာသာစကားျဖင့္သမၼာက်မ္းတစ္အုပ္ရရွိခဲ့ပါသည္။ သူမနားမလည္သည့္အ တြက္ဖတ္ရွဳျခင္းမျပဳခဲ့ေခ်။ သုိ႔ရာတြင္သမၼာက်မ္းကိုသူမသိမ္းထားခဲ့၏။ဟိႏိၵဴရွစတရပ္စ္(Shastras)က်မ္္းႏွင့္ အျခားအထြတ္အျမတ္ထားသည့္စာအုပ္မ်ားကုိနက္ရွဳိင္းစြာေလ့လာရာသူမစိတ္ေက်နပ္မႈမရျဖစ္ေနခဲ့သည္။ အေၾကာင္းမွာမိန္းမတစ္ဦးအတြက္ဘာသာေရးဆုိင္ရာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေပးထားျခင္းမရွိေသာေၾကာင့္ေပတည္း။ ဘုရားသခင္ကိုတမ္းတဆာငတ္ေသာစိတ္သူမ၌တစ္ဆတစ္ဆတိုးပြားလာခဲ့သည္။သူမဘုိးေဘးမ်ား၏ယံုၾကည္ ခ်က္အားလံုးကိုဆံုးရွဳံးခံလ်က္သူမအသက္(၂၂)ႏွစ္အရြယ္ရႈဒရာအမ်ဳိးဘဂၤါလီအမ်ဳိးသားတစ္ဦးႏွင့္အိမ္ေထာင္ ျပဳခဲ့သည္။

ခရစ္ေတာ္ထံေတာ္သုိ႔ေျပာင္းလဲလာျခင္း
          အက္ဆန္(Assam) ၿမိဳ႕၌ခင္ပြန္းျဖစ္သူႏွင့္ေနထို္င္စဥ္တေန႔သ၌ဘဂၤါလီဘာသာစကာျဖင့္ေရးသားထား သည့္စာအုပ္ငယ္တစ္အုပ္ကိုေတြ႔မိၿပီးစိ္တ္၀င္စားမႈမ်ားစြာျဖင့္စတင္ဖတ္ရွဳခဲ့၏။ထို္စာအုပ္မွာရွင္လုကာခရစ္၀င္ က်မ္းျဖစ္၏။သူမထံသုိ႔ခရစ္ယာန္သာသနာဆရာတစ္ဦးမွန္မွန္အလည္အပတ္ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီးက်မ္းစာရွိပံု၀တၳဳ မ်ားကိုေျပာျပခဲ့၏။ ခရစ္ယာန္ဘာသာကုိသူမေလ့လာျခင္းအတြက္သူမ၏ခင္ပြန္းကႀကိဳက္ႏွစ္သက္ျခင္းမရွိေခ်။
          သူတုိ႔လက္ထပ္ၿပီး(၂)ႏွစ္အၾကာတြင္ခင္ပြန္းျဖစ္သူသည္၀မး္ေရာဂါျဖင့္ကြယ္လြန္ခဲ့ၿပီးရာမာဘုိ္င္ငယ္ ငယ္ရြယ္ရြယ္ႏွင့္မုဆုိးမတစ္ဦးျဖစ္ခဲ့ရရွာသည္။မန္ႏိုရာမာ(Manorama) ဟူ၍သူမ၏အမည္တြင္သည့္သမီးေလး တစ္ဦးဖြားျမင္ခဲ့သည္။
ခင္ပြန္းကြယ္လြန္ၿပီးေနာက္ပူးနား(Poona)အရပ္သုိ႔သမီးကေလးႏွင့္ေရႊ႕ေျပာင္းခဲ့ၿပီးထို္အရပ္၌ခရစ္ယာန္သာသနာျပဳဆရာမ်ားထံ၌သူမဆက္လက္ေလ့လာနားေထာင္ခဲ့သည္။

အဂၤလန္ျပည္
အိႏိၵယျပည္အမ်ဳိးသမီးမ်ား၏အေရးကိစၥကိုခုခံကာကြယ္ရန္ရာမာဘုိ္င္သည္မိမိ၌ပညာေရးေလ့က်င့္မႈပိုမုိလိုအပ္သည္ဟုစဥ္းစားမိသျဖင့္(၁၈၈၃)ခုႏွစ္၌သူမ၏သမီးေလးႏွင့္အတူအဂၤလန္ျပည္သုိ႔ထြက္ခြာသြားခဲ့၏။ အဂၤလန္ျပည္အသင္းေတာ္မွညီအစ္မအားျဖင့္ထို္တုိင္းျပည္သုိ႔၀င္ေရာက္ခြင့္ရခဲ့ၿပီးသူမႏွင့္ဆက္သြယ္သူမ်ားအား ျဖင့္ခရစ္ယာန္ဘာသာ၏သြန္သင္ခ်က္မ်ားႏွင့္အက်ဳိးေက်းဇူးမ်ားကိုသူမေတြ႔ႀကံဳခံစားရသည္။ ေနရာေဒသအ သီးသီးရွိညီအစ္မမ်ား၏အိမ္မ်ားသို႔သူမသြားေရာက္လည္ပတ္ခဲ့ၿပီးသူတုိ႔၏လုပ္ငန္းမ်ားကိုလည္းေတြ႔ျမင္ခဲ့သည္။ အဆင့္အတန္းနိမ့္က်ပ်က္စီးေနေသာအမ်ဴိးသမီးလုပ္ေဆာင္ေသာလုပ္ငန္းမ်ားကုိသူမအလြန္စိတ္၀င္စားအထင္ ႀကီးခဲ့သည္။ ထိုသူတို႔၏အသက္တာထဲသုိ႔ခရစ္ေတာ္ယူေဆာင္လာသည့္ေျပာင္းလဲျခင္းကုိသူမေတြ႔ျမင္ခဲ့ၿပီး အိႏိၵယျပည္ရွိအမ်ဳိးသမီးမ်ားကိုလည္းကိုယ္ေတာ္သာလွ်င္ေျပာင္းလဲေပးႏုိင္မည္ဟုသူမနားလည္သေဘာေပါက္ခဲ့သည္။

အသက္တာေျပာင္းလဲျခင္း          ထိုသို႔ျဖင့္သူမ၏စိတ္ႏွလံုးသည္ခရစ္ေတာ္၏ဖက္သုိ႔စိတ္၀င္စားခဲ့သည္။ဗတၱိဇံမဂၤလာခံယူကာအဂၤလီကန္ အသင္းေတာ္၌ပါ၀င္ခဲ့သည္။သုိ႔ရာတြင္ခရစ္ေတာ္ကိုသူမ၏ကိုယ္ပိုင္ကယ္တင္ရွင္အေနျဖင့္မသိရွိေသးေသာ ေၾကာင့္စိတ္ႏွလံုးသား၌ေက်နပ္အားရမႈမရွိေသးေခ်။ ထို႔ေနာက္သူမသည္အေမရိကန္ျပည္သို႔ခရီးထြက္ခဲ့ၿပီးေန ရာေဒသမ်ားစြာ၌သင္တန္းမ်ားပို႔ခ်သည္။ အိႏိၵယျပည္သို႔ျပန္လည္ေရာက္ရွိခ်ိန္၌သမၼာက်မ္းစာကိုစိတ္အားထက္ သန္စြာစတင္ဖတ္ရွဳခဲ့သည္။ “ခရစ္ယာန္ဘာသာတရားကိုသာေတြ႔ရွိခဲ့ၿပီး ခရစ္ယာန္ဘာသာတရား၏အသက္ ျဖစ္ေတာ္မူေသာခရစ္ေတာ္ကိုမေတြ႔ရွိခဲ့ပါ”ဟုေနာင္အခ်ိန္တြင္ျပန္ေျပာင္းေျပာခဲ့ဖူးသည္။
          သူမ၏၀ိညာဥ္အသက္တာအတြက္ေက်နပ္အားရမႈမရွိခဲ့ေခ်။
          ေနာက္ဆံုးတြင္ဘုရားသခင္၏ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္အာျဖင့္သန္႔ရွင္းေသာ၀ိညာဥ္ေတာ္၏ဦးေဆာင္မႈ ေၾကာင့္ခရစ္ေတာ္ကိုသူမ၏ကယ္တင္ရွင္အေနျဖင့္ေတြ႔ရွိကာကယ္တင္ျခင္းစိတ္ခ်မႈရရွိခဲ့သည္။

ရွာရဒ - ဆာဒန္
          ခရစ္ေတာ္ကိုသိရွိျခင္းေၾကာင့္ရာမာဘို္င္၌ဘုရားသခင့္ေစကိုခံလုိစိတ္ႀကီးမားခဲ့၏။ သာသနာျပဳဆရာ ဂၽြန္ပက္တန္ႏွင့္ဟတ္စင္ေတလာတုိ႔အသက္တာမ်ားကသူမကိုလႊမ္းမိုးခဲ့ၿပီးလိုအပ္ခ်က္မ်ားအားလံုးအတြက္ဘု
ရားသခင္အေပၚ ခိုလႈံကုိးစားလ်က္အိႏိၵယျပည္၌“ယံုၾကည္ျခင္းသာသနာျပဳလုပ္ငန္း”စတင္ခဲ့သည္။
အိႏိၵယမုဆိုးမမ်ားႏွင့္ကေလးသူငယ္မ်ားကိုအျပစ္ႏွင့္ရွက္ေၾကာက္ဖြယ္အသက္တာမွေရြးႏႈတ္ရန္/ကယ္ဆယ္ရန္ႏွင့္ခရစ္ေတာ္ထံသို႔ပို႔ေဆာင္ရန္စိတ္ဆႏၵရွိခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ပြန္းနား(Poona)အရပ္၌ကယ္ဆယ္ေရး ၇ိပ္သာ(အိမ္)တစ္လံုးတည္ေဆာက္ခဲ့သည္။ထိုအိမ္ကိုဥာဏ္ပညာစုစးည္ရာအိမ္(Home of Wisdom)ဟူေသာ အဓိပၸာယ္ျဖင့္ “ရွာရဒ - ဆာဒန္” ဟုမည့္ေခၚခဲ့ၾကသည္။
          မတရားညဥ္းပန္းႏွိပ္စက္ခံရသူမ်ား၊ အပယ္ခံလူတန္းစားမ်ားႏွင့္အစာငတမြတ္ေခါင္းပါးေနသူမ်ားအား လံုးကိုထိုအိမ္၌ႀကိဳဆုိလက္ခံခဲ့သည္။ ထိုအိမ္သို႔လာေ၇ာက္ခဲ့ၾကသည့္အမ်ဳိးသမီးမ်ားကိုမိမိတို႔ေျခေပၚမိမိတို႔ရပ္ တည္ႏိုင္မည့္စီးပြားေရးလုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္ရန္ႏွင့္မိမိတုိ႔လက္ျဖင့္အလုပ္လုပ္ကုိင္စားေသာက္ေနထို္င္ႏို္င္ရန္သင္ ၾကားေပး၏။
          အိမ္ေျခမဲ့အမ်ဳိးသမီးမ်ားႏွင့္အပယ္ခံလူတန္းစားမ်ားစြာတို႔ထိုအိမ္သို႔လာေရာက္ခဲ့ၾကၿပီးရာမာဘိုင္က သူတို႔ကိုသနားကရုဏာေမတၱာႏွင့္ႀကိဳဆိုလက္ခံခဲ့သည္။ သူတို႔အားလံုးသူမကိုခ်စ္ျမတ္ႏိုးၾကသည္။အေၾကာင္း
မွာသူမသည္သူတုိ႔မိခင္၊မိတ္ေဆြႏွင့္ဆရာမသဖြယ္ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ေပတည္း။
          ခ၇စ္ေတာ္ကိုသူတို႔လက္ခံရန္သူမအတင္းအဓမၼမတုိက္တြန္းခဲ့ေခ်။သို႔ရာတြင္သူမထံမွခရစ္ေတာ္အ ေၾကာင္းၾကားနာရျခင္း၊သူမ၏ခ်စ္ေမတၱာႏွင့္အသက္တာတို႔ကိုျမင္ေတြ႔ေနရျခင္းအားျဖင့္သူတို႔ထဲမွအမ်ားစုသည္
ခရစ္ေတာ္ကုိသူတုိ႔၏ ကယ္တင္ရွင္အျဖစ္ေတြ႔ရွိခဲ့ၾကသည္။
          ဘုရား၀တ္ေက်ာင္းမ်ားတြင္အျပစ္ႏွင့္ဆင္းရဲဒုကၡ၏ေက်းကၽြန္ဘ၀၌မရုန္းထြက္ႏုိ္င္ၾကေသာအမ်ဳိးသမီး ႀကီးငယ္တုိ႔သည္မၾကာခဏဆုိသလုိပင္ရာမာဘုိင္အားျဖင့္ေရြးႏႈတ္ကယ္ဆယ္မႈခံစားၾကရ၏။ မ်ားစြာေသာသူတို႔ သည္ “ရွာရဒ - ဆာဒန္”အိမ္သို႔လာေရာက္ခဲ့ၾကသည္။
          တစ္ႀကိမ္တြင္သူမသည္ဆင္းရဲသားခရီးသည္အေနျဖင့္ဟန္ေဆာင္ရုပ္ဖ်က္ကာ ဘရင္ဒါဘန္
(Brindaban)အရပ္သုိ႔သြားခဲ့၏။ထိုအရပ္၌ယဇ္ပုေရာဟိတ္မ်ာကအမ်ဴိးသမီးမ်ားစြာကိုအေစခံကၽြန္သဖြယ္ထိန္းခ်ဳပ္ထား၏။ ထုိအမ်ဳိးသမီးမ်ားကိုဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ေနသည့္အသက္တာမီလြတ္ေျမာက္ရန္ထြက္ေျပးႏိုင္ခဲ့လွ်င္ “ရွာရဒန္ - ဆာဒန္”အရပ္သုိ႔လာေရာက္ႏိုင္ေၾကာင္းသူမေျပာျပခဲ့၏။
          သူမသည္ရြာမ်ားသို႔ႏြားလွည္းျဖင့္ခရီၚျပဳကာတရားေဒသနာေဟာေျပာ၍ဆင္းရဲသူမ်ားအားအစားအစာ ႏွင့္အ၀တ္အထည္ေ၀မွ်ရန္လုပ္ေဆာင္ခဲ့ေပလိမ့္မည္။ ဤအမႈေတာ္လုပ္ငန္းအတြက္လိုအပ္သမွ်ေထာက္ပံ့မႈရ ရန္ဘုရားသခင္ထံသူမမွီခိုအားထားခဲ့၏။ ဟိႏၵဴယဇ္ပုေရာဟိတ္မ်ားက သူမကိုဆန္႔က်င္မုန္းတီးခဲ့ၾကသည္။ အေၾကာင္းမွာ၀တ္ေက်ာင္းေတာ္ရွိအမ်ဳိးသမီးမ်ားစြာကိုေက်းကၽြန္ဘ၀မွသူမကလြတ္ေျမာက္ေစခဲ့ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။တစ္ႀကိမ္တြင္ဂူဂ်ရတ္(Gujarat)အ၇ပ္မွအမ်ဳိးသမီးငယ္တစ္ဦးသည္ဆိုးညစ္ေသာယဇ္ပေရာဟိတ္မ်ား ထံမွထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္ရန္ဘုံုေဘၿမိဳ႕ရွိေဆးရံုတစ္ရံုသုိ႔ေစလႊတ္ျခင္းခံရသည္။သုိ႔ရာတြင္ယဇ္ပေရာဟိတ္ မ်ားကသူမကိုရွာေဖြေတြ႔ရွိခဲ့ၿပီးသူတို႔ထံျပန္လာေစလိုၾကသည္။ ထိုအမ်ဳိးသမီးငယ္သည္သူတုိ႔ထံသြားရန္ျငင္းဆို ခဲ့သည္။ အေၾကာင္းမွာသူတုိ႔သည္သူမအားက်ာပြတ္ႏွင့္ရိုက္လိမ့္မည္ကိုစုိးရိမ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။သူမထြက္ ေျပးလြတ္ေျမာက္မႈမရွိေစရန္ေဆးရံုကိုေန႔ေရာညပါေစာင့္ၾကည့္ေနၾကသည္။ သို႔ရာတြင္သူမလြတ္ေျမာက္ေစရန္ ရာမာဘုိင္ကသူမ၏မိတ္ေဆြတစ္ဦးအားျဖင့္ကူညီခဲ့ၿပီး “ရွာရဒ - ဆာဒန္”သို႔သြားေရာက္ေစခဲ့၏။
          ရာမာဘုိင္၏ေက်ာ္ၾကားမႈသည္ အိႏိၵယတစ္ႏုိင္ငံလံုးသာမက အျခားတုိင္းႏုိင္ငံမ်ားအထိျပန္႔ႏွံ႔ခဲ့၏။ “ဆာရိုဂ်ီနီ”ကဲ့သို႔ အိႏိၵယေခါင္းေဆာင္မ်ားကသူမအားအိႏိၵယျပည္၏ႀကီးျမတ္ေသာသမီးေတာ္တစ္ပါးအေနျဖင့္ အသိအမွတ္ျပဳခဲ့ၾကသည္။ အျခားတုိင္းျပည္မွလူမ်ားကလည္းဆုေတာင္းေပးျခင္း၊ အလွဴေငြလွဴျခင္းျဖင့္သူမကုိ စတင္ကူညီခဲ့ၾကသည္။

မုကတီ (Mukti)
          ၇ာမာဘို္င္၏လုပ္ငန္းသည္ျပန္႔ႏွံ႔ခဲ့ၿပီးရွာရဒ - ဆာဒန္သို႔လာေရာက္သည့္အမ်ဳိးသမီးအားလံုးအတြက္အ ခန္းမရွိခဲ့ေခ်။ထို႔ေၾကာင့္ ပူနား(Poona)အရပ္အနီးရွိ ခက္ဂ်ဴန္(Khedgaon)အရပ္၌ေျမကြက္၀ယ္ၿပီး ရွာရဒ - ဆာဒန္ ႏွင့္ခပ္ဆင္ဆင္တူေသာအိမ္တစ္လံုးတည္ေဆာက္ခဲ့၏။ ထုိအိမ္ကို မုကတီ“ကယ္တင္ျခင္း” ဟုမည့္ ေခၚခဲ့သည္။
          “မုကတီ”တည္ေထာင္ျခင္းႏွင့္ထိုအမႈေတာ္လုပ္ငန္းအတြက္ဘုရားသခင္ထံမ်ားစြာဆုေတာင္းခဲ့ၾက၏။ ဤအိမ္သို႔လာေရာက္သည့္အမ်ဴိးသမီးငယ္မ်ားကိုအသံုး၀င္မည့္လုပ္ငန္းမ်ားကိုသင္ၾကားေပး၏။ သုိ႔မွသာဤ အိမ္မွထြက္ခြာသြားသည့္အခါအလြယ္တကူအလုပ္အကိုင္ရွာေဖြေတြ႔ရွိႏိုင္မည္။ အမ်ားစုမွာ သူနာျပဳမ်ား၊ ရက္ကန္းယက္သူမ်ား၊ ဥယ်ာဥ္ၿခံေျမစိုက္ပ်ဳိးသူမ်ား၊ က်မ္းစာသင္ဆရာမ်ားႏွင့္ အိမ္ရွင္မမ်ားျဖစ္သြားၾက သည္။ အမ်ဳိးသမီးငယ္တစ္ဦးဦးက အသက္တာသစ္ကုိအစျပဳရန္“မုကတီ”မွထြက္ခြာသြားတိုင္း၊ သူမေနရာအတြက္အ စား၀င္ေရာက္လာသူရွိစၿမဲျဖစ္၏။
          အိႏိၵယျပည္အလယ္ပိုင္း၌အစာငတ္မြတ္ေခါင္းပါးမႈေဘးအႏၱ၇ာယ္က်ေ၇ာက္ၿပီးလူမ်ားစြာေသဆံုးခဲ့ရ၏။ ရာမာဘုိင္ကိုယ္တုိင္အစာငတ္မြတ္ေခါင္းပါးမႈဒဏ္ခံစားခဲ့ရေသာေန႔ရက္မ်ားကုိသတိ၇ၿပီး ထိုဒုကၡသည္မ်ားအား ကူညီမစရန္တစ္စံုတစ္ရာျပဳလုပ္ဖို္႔ဆႏၵရွိခဲ့၏။ အကူအညီလိုအပ္ေနသည့္အမ်ဳိးသမီးဦးေရမွာ(၃၀၀)ရွိ၏။ သို႔ရာ တြင္သူမဘာလုပ္ႏိုင္မည္နည္း။မူကတီ၌လူျပည့္လွ်ံေနၿပီးသားျဖစ္၏။ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကိုသူမေရးသားၿပီး စတင္ ဆုေတာင္းခဲ့၏။ မၾကာမွသူမ၏စာကိုဖတ္ၿပီးခရစ္ယာန္မ်ားကစတင္ကူညီေပးခဲ့၏။ ထိုအမ်ဳိးသမီးမ်ားကိုကူညီရန္ လုံေလာက္ေသာေငြေၾကးရွိခဲ့၏။

ေကာင္းစြာျပဳခဲ့ၿပီ
          ၇ာမာဘုိင္သည္ခရစ္ေတာ္အတြက္အၿမဲတမ္းမအားမလပ္လုပ္ေဆာင္ခဲ့သူျဖစ္၏။ သူမသည္မၾကာခဏ ခရီးလွည့္လည္ၿပီးသြန္သင္ျခင္း၊ ေဟာေျပာျခင္းျပဳခဲ့၏။ မာရတီ(Marathi)ဘာသာျပန္စကားျဖင့္သီခ်င္းမ်ား၊ ဓမၼ ေတးမ်ားကိုပင္သူမေရးစပ္ခဲ့၏။ ႏွိမ့္ခ်စြာအစျပဳခဲ့ရာမွခုိကိုးရာမဲ့အိမ္(၂)အိမ္တြင္ေနထိုင္သူမ်ားျပားလာခဲ့ေသာ ေၾကာင့္ “မုကတီ”တစ္အိမ္တည္းတြင္ပင္အမ်ဳိးသမီးငယ္မ်ားႏွင့္အမ်ဳိးသမီးဘကီးမ်ား(၂၀၀၀)နီးပါးရွိခဲ့၏။ ရာမာဘုိင္ကိုကူညီေထာက္ပံံ့ေပးမည္လက္ေထာက္ဆရာ/ဆရာမမ်ားတစ္ရာေက်ာ္ခန္႔ရွိခဲ့၏။
          ေနာက္ဆံုး(၁၉၂၂)ခုႏွစ္တြင္ပန္ဒီတာရာမာဘိုင္သည္သခင္ဘုရား၏“ေကာင္းစြာျပဳခဲ့ၿပီ”ဟူေသာအသံ ေတာ္ကိုၾကားကာထာ)ရဆုလာဒ္သရဖူယူရန္သြားခဲ့ေပသည္။သို႔ရာတြင္သူမ၏အမႈေတာ္လုပ္ငန္းမွာဆက္လက္တည္တံ့ခုိင္ၿမဲခဲ့၏။ယေန႔တိုင္“မူကတီ”သာသနာျပဳလုပ္ငန္းသည္အိုးမဲ့အိမ္မဲ့သူမ်ားႏွင့္အပယ္ခံလူတန္းစားမ်ားအတြက္ကယ္ဆယ္ေရးစခန္းတစ္ေနရာအျဖစ္ဆက္လက္တည္ရွိကာရာေပါင္းမ်ားစြာေသာသူတုိ႔သည္ေက်နပ္ အားရမႈရွိေသာအသံုး၀င္ေသာအသက္တာကိုထုိေနရာ၌ေတြ႔ၾကသည္။
          ကုိယ္ေတာ္တစ္ဖန္ျပန္ႀကြလာေတာ္မူေသာအခ်ိန္၌ခရစ္ေတာ္ကိုယံုၾကည္သူတုို႔သည္ရွင္ျပန္ထေျမာက္ ၾကမည္။ရာမာဘိုင္ကမိမိအသက္တာကိုေပးလွဴအနစ္နာခံကာလုပ္ေဆာင္ခဲ့ေသာေၾကာင့္၀မ္းေျမာက္ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ရခဲ့သည္။ အမ်ဳိးသမီးမ်ားႏွင့္ခေလးသူငယ္မ်ားလည္းရွင္ျပန္ထေျမာက္လာၾကေသာသူမအား“မဂၤလာရွိ ေသာသူ”ဟုေခၚၾကေပမည္။
          ရာမာဘုိင္၏ေအာင္ျမင္မႈႏွင့္သူမ၏အမႈေတာ္လုပ္ငန္းကလူမ်ားစြာကိုအံ့ၾသေစခဲ့၏။ဤကဲ့သုိ႔ဘယ္လို ျဖစ္ႏို္င္ခဲ့ပါသနည္း။မိမိလူတုိ႔ကအပယ္ခံဇာတ္နိမ့္လူတန္းစားတစ္ဦးအျဖစ္ျပဳမူဆက္ဆံခံရၿပီးအားအင္ခ်ည့္နဲ႔ေန ေသာ“ဘရာမင္”အမ်ဳိးမုဆုိးမတစ္ဦးကဘုရားသခင္ႏွင့္လူ႔ေဘာင္အသုိင္းအ၀ုိင္းအတြက္ဤမွ်ေဆာက္လုပ္ႏိုင္ ျခင္းမွာအဘယ္သုိ႔လုပ္ေဆာင္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သနည္း။ လွ်ဳိ႕၀ွက္ခ်က္မွာသူမ၏အသက္တာကိုခရစ္ေတာ္ဘု ရားလက္ေတာ္ထဲလံုး၀ဆက္ကပ္အပ္ႏွံလိုက္ေသာအခါကုိယ္ေတာ္ကအသံုးျပဳေတာ္မူခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။ ကိုယ္ေတာ္၏ခြန္အားျဖင့္စြမ္းႏိုင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
          ရာမာဘိုင္က “ကၽြႏု္ပ္အတြက္ဘုရားသခင္လုပ္ေဆာင္ေပးသမွ်ကိုသင့္အတြက္လည္းကိုယ္ေတာ္လုပ္ ေဆာင္ေပးေတာ္မူႏုိင္ပါတယ္”ဟုေျပာေလ့ရွိသည္။
          “အသက္တာဟာတစ္ခုတည္းပါ၊ မၾကာမီေပ်ာက္ကြယ္မွာ”
          “ခရစ္ေတာ္အတြက္လုပ္ေဆာင္တဲ့အရာသာတည္ၿမဲဧကန္ပါ”

No comments:

Post a comment

ဤနေရာမှာအကြံပြုစာရေးခဲ့ပါ.....